Momenat ...
Članovi Upravnog odbora Fonda Slobodan Jovanović su:
MATIJA BEĆKOVIĆ
predsednik
Matija Bećković rođen je 29. novembra (na dan Sv. Apostola Mateja) 1939. godine u Senti, gde je kršten u Hramu Svetog Arhangela Mihaila. Otac Vuk Bećković, oficir Jugoslovenske kraljevske vojske i majka Zorka rođena Taušan iz Kanjiže, živeli su najpre u Senti, u ulici Kraljevića Marka br.10. Rat ih je zatekao u Novom Sadu, gde je otac službovao u Petrovaradinskoj kasarni. Po kapitulaciji Jugoslovenske kraljevske vojske (1941), da bi izbegao zarobljeništvo, sa ženom i sinom otišao je na očevinu u selo Velje Duboko, u Rovcima, u Crnoj Gori.
Posle izbijanja građanskog rata, veran zakletvi, postao je komandant Jugoslovenske vojske u otadžbini u rodnom kraju, gotovo ne napuštajući svoja Rovca. Na kraju rata, u kojem je izgubio četiri brata, „odstupio“ je i „nestao“ u 35-oj godini života.
U vreme rata rođen je brat Ljubomir (1943) i sestra Ljubica (1945).
Matija Bećković je od svoje druge do desete godine živeo u Velju Dubokom, gde je završio osnovnu školu. Niže razrede gimnazije učio je u Kolašinu i Slavonskom Brodu, a višu gimnaziju s maturom u Valjevu, gde je stanovao kod tetke, majčine sestre. Na Filološki fakultet, grupu za jugoslovensku i opštu književnost, upisao se školske 1959/60. godine i od tada živi u Beogradu.
Iz braka sa Verom Pavladoljskom rodile su se bliznakinje Ljudmila i Olja (1964).
Bavio se novinarstvom radeći najviše u Ježu i Ježevim izdanjima (Čik, Zum, Čik pogodi – gde je bio i zaposlen). Sarađivao je na Televiziji Beograd, u vreme kada je urednik dečijeg programa bio Dušan Radović. Najpoznatiji od pseudonima kojima se služio je dr Janez Paćuka.
Za dopisnog člana SANU izabran je 1983. godine, a za redovnog 1991. U godišnjacima SANU (za 1984. i 1992) objavljene su bibliografije Matije Bećkovića.
Bio je član Odbora za slobodu misli i izražavanja (1984-1990) i predsednik UKS (1988-1992). Član je Krunskog saveta od njegovog osnivanja (1992).
U šestom razredu gimnazije u Valjevu dobio je prvu nagradu za najbolji pismeni zadatak iz srpskog jezika u Republici Srbiji. Prvu pesmu štampao je kao gimnazijalac 1957. godine u Mladoj kulturi.
Do sada je objavio sledeće knjige: Vera Pavladoljska (bibliofilsko izdanje R. Stevića Rasa), Metak lutalica, Tako je govorio Matija, O međuvremenu, Če – tragedija koja traje (sa Dušanom Radovićem), Reče mi jedan čoek, Međa Vuka Manitoga, Lele i kuku, Poeme, Služba Svetom Savi, Kaža, Čiji si ti mali?, Dvadeset i jedna pesma (rukopisna zbirka), Nadkokot (bibliofilsko izdanje – crteži Mome Kapora), Bogojavljenje, Izabrane pesme i poeme, Moj pretpostavljeni je Gete (razgovori, izbor i predgovor Miodraga Perišića), Sabrane u šest knjiga:Metak lutalica, Reče mi jedan čoek, Međa Vuka Manitoga, Lele i kuku, Kaža, Čiji si ti mali?; Ovo i ono, Potpis (bibliofilsko izdanje Jovice Veljovića, Hamburg), Ćeraćemo se još, Pokajnica, Hleba i jezika, Vera Pavladoljska, Poslušanja, Saslušanja, Kukavica (bibliofilsko izdanje – crteži Mome Kapora), Treća ruka, Neboš, (ilustracije Jugoslava Vlahovića), Nisi ti više mali, Vera Pavladoljska (bibliofilsko izdanje slikara Dragana Stojkova na tri jezika: srpskom, ruskom i italijanskom), Sabrane pesme u devet knjiga (Vera Pavladoljska, Metak lutalica, Reče mi jedan čovek, Međa Vuka Manitoga, Lele i kuku, Kaža, Čiji si ti mali?, Ćeraćemo se još, Hleba i jezika; odštampano u štampariji Kristijans u Hamburgu, povezano u knjigoveznici Lahenmajer u Rojtlingenu, složeno pismo Amintas Jovice Veljovića koji je ovo izdanje tipografski oblikovao), izabrane pesme Tako je govorio Matija u tri toma, Kad budem mlađi ( Matica Srpska), Vera Pavladoljska ( Gramatik), Kad dođeš u bilo koji grad (na ruskom, engleskom, italijanskom i srpskom jeziku, Kolubara, Valjevo).
Bećkovićevi prozni i poetski tekstovi priređivani su za pozorište i izvođeni na domaćim i stranim scenama. Napisao je i treći čin komedije Beograd, nekad i sad (izvedena u Savremenom pozorištu u Beogradu, zajedno sa istoimenim komedijama Sterije i Nušića), kao i dve televizijske drame i dve jednočinke za decu, emitovane na Televiziji Beograd.
U Narodnom pozorištu izvedena je Međa Vuka Manitoga u dramatizaciji Borislava Mihailovića Mihiza, potom monodrame Petra Božovića Reče mi jedan čoek i Sonje Jauković Ne znaš ti njig. Video kasete Reče mi jedan čoek i Ćeraćemo se još snimio je Petar Božović, a radiofonsko izdanje Bećkovićevih beseda objavio je Dragoslav Simić, pesnikovo usmeno izdanje CD-a Ćeraćemo se još režirao je Emir Kusturica.
Dramska poema Če – tragedija koja traje (sa Dušanom Radovićem) prevedena je na nemački i engleski jezik i izvođena je kao radio drama i pozorišna predstava u Nemačkoj i SAD. Zajedno sa zapisima iz knjige O međuvremenu, objavljena je u Njujorku pod naslovom Random Targets. Trojezično izdanje ove knjige (Če – tragedija koja traje, Che – A Permanent Tragedy, Ce – Tragodie, die andauert) objavljeno je u Beogradu. A stone Between Two Worlds (Toronto), Poema Bogojavljenje (Epiphany) objavljena je dvojezično u Torontu, When I`m Junger (Orpheus, Fondacija Matijević, Novi Sad), Vera Pavladoljska (na rumunskom, Lumina, Pančevo).
Dramatizovao je Gorski Vijenac (sa Borislavom Mihailovićem Mihizom). Priredio je izbor iz celokupnog pesništva Petra II Petrovića Njegoša Pustinjak Cetinjski i izbor iz dela Sime Milutinovića Sarajlije Igraljke uma. Priredio je (sa Miroslavom Maksimovićem) i knjige Dušana Radovića Na ostrvu pisaćeg stola i Kratke priče. Izabrao je i napisao predgovor za Najlepše pripovetke Milovana Đilasa.
O Bećkovićevom delu objavljen je zbornik Poetika Matije Bećkovića (sa naučnog skupa na Filozofskom fakultetu u Nikšiću) i knjige Stevana Kordića Njegoš i Matija, Dragana Lakićevića Reče mi jedan pesnik, Matija Bećković pesnik (zbornik sa skupa povodom Žičke Hrisovulje) i Poezija Matije Bećkovića (zbornik povodom Desankine nagrade), knjige Miloša Jevtića Ovako govori Matija i Matija (stari i novi razgovori), Bibliografija Matije Bećkovića – Dejana Vukićevića.
Već jedanaest godina, krajem decembra, u Zvezdara teatru održava se pesničko veče Matije Bećkovića, čiji prihod se prilaže u humanitarne svrhe.
Matija Bećković je za svoje pesništvo dobio nagrade: Milan Rakić, Oktobarsku, Sedmojulsku, Prosvetinu, Nolitovu, Bigzovu, Plaketu Narodnog pozorišta, Zmajevu, Disovo proleće, Belovodsku rozetu, Zlatni krst Kneza Lazara, Ravnogorsku, Stefan Mitrov Ljubiša, Veliku Bazjašku povelju, Odzivi Filipu Višnjiću, Biblios, Romana Serbica, Tipar, Milica Stojadinović Srpkinja, Zlatni bestseler, Jovan Dučić, Laza Kostić, Rade Drainac, Vukove zadužbine, Desanke Maksimović, Njegoševu, Bogorodica Trojeručica, Lenkin prsten, Pečat varoši sremskokarlovačke, Nagrada Matijević, Petrovdanski vijenac…
Matija Bećković je počasni građanin Sente, Kruševca i Prijedora.
Povodom 70 godina života i 50 godina književnog rada, izdavačke kuće Orpheus i Pravoslavna reč, objavile su 2009. godine knjige: Antologija Bećković i monografiju Matija – Radovana Popovića.
Istim povodom Bećković je odlikovan ordenom Svetog Save.
O desetogodišnjici Krunskog saveta, prestolonaslednik Aleksandar odlikovao ga je ordenom Vitez Velikog Krsta ordena Belog orla.
Matija Bećković je predsednik Fonda Slobodan Jovanović.
KOSTA ČAVOŠKI
SLOBODAN RAKITIĆ
Slobodan Rakitić je rođen 1940. u Raški. Osnovnu školu završio je u Raški, gimnaziju u Novom Pazaru. Od 1960. godine živi u Beogradu. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Uređivao je književne časopise Književna reč, Savremenik i Raška. Od 1973. do 2007. bio je zaposlen u Zadužbini Ilije M. Kolarca, kao urednik katedre za književnost i jezik.
Objavio je knjige pesama: Svetlosti rukopisa, Raški napevi, Svet nam nije dom, Zemlja na jeziku, Pesme o drvetu i o plodu, Žudnja za jugom), Potomak, Osnovna zemlja, Tapije u plamen, Duša i sprud, Izabrane i nove pesme, Vodena slova, Južna zemlja, Pesme, Plovidba, Povratak kralja, Potomak, novi potomak; knjige eseja: Od Itake do priviđenja, Oblici i značenja, Bratstvo po Orfeju; zbornik Poezija romantizma jugoslovenskih naroda; Izabrana dela u pet knjiga (1994).
Dobio je gotovo sve značajne nacionalne nagrade za poeziju: ,,Milan Rakić“, ,,Isidora Sekulić”, ,,Rade Drainac”, „Oktobarska nagrada Beograda“, ,,Branko Miljković”, ,,Laza Kostić”, ,,Jovan Dučić”, ,,Zlatni krst Kneza Lazara”, ,,Zlatni beočug”, ,,Desanka Maksimović”, ,,Zlatni prsten despota Stefana Lazarevića”, ,,Povelja Morave”, „Stefan Prvovenčani”, “Bogorodica Trojeručica” i Vukovu nagradu.
Pesme su mu prevedene na četrnaest jezika. Knjiga Zemlja na jeziku objavljena je, u prevodu na francuski, u izdanju ,,L’Age d’Homme”, u Lozani, 1990. godine. Izbor iz poezije, pod naslovom Samotni potomak, objavljen je dvojezično, na srpskom i rumunskom u Temišvaru, a izbor Južna zemlja, na srpskom i češkom, u Pragu.
Slobodan Rakitić je bio poslanik u prvoj višestranačkoj Skupštini Srbije (1991-1992), narodni poslanik u Saveznoj skupštini SR Jugoslavije (1993-1994) i predsednik Udruženja književnika Srbije (1994-2004).
Od 26. aprila 2005. godine predsednik je Srpske književne zadruge.
ALEKSANDAR ILIĆ
VLADETA JANKOVIĆ
Rođen u Beogradu 1940. Završio Klasičnu gimnaziju i studije opšte književnosti na Filološkom fakultetu, gde je magistrirao 1967. i doktorirao 1975. godine.
Na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti proveo ceo radni vek, prešavši put od asistenta pripravnika do redovnog profesora i upravnika Odseka. Objavio sedam knjiga iz struke, uglavnom iz oblasti antičke komedije i teorije humora. Godinama sarađivao sa Televizijom Beograd kao autor kulturno-istorijskih programa za omladinu («Dvogled» i sedam ciklusa serije «Mitovi i legende»). Kao predavač gostovao u SAD, Engleskoj, Holandiji i Grčkoj.
U aktivnu politiku stupio 1990, kao član prvog Glavnog odbora prvobitne Demokratske stranke. Jedan od osnivača i dugogodišnji potpredsednik Demokratske stranke Srbije. Poslanik u Republičkom i dva saziva Saveznog parlamenta, a jedno vreme posle petooktobarskih promena predsednik Skupštinskog odbora za međunarodne odnose. Od februara 2001. do novembra 2004. ambasador SRJ, a zatim SCG, u Velikoj Britaniji. Trenutno na dužnosti ambasadora Republike Srbije pri Svetoj Stolici.
Oženjen Slavkom Srdić-Janković i otac dvoje odrasle dece. Govori engleski i italijanski, a služi se francuskim, ruskim i grčkim jezikom.
VOJISLAV KOŠTUNICA
SLOBODAN SAMARDŽIĆ
PREDRAG PROTIĆ
MIRJANA STEFANOVSKI
ALEKSANDAR NIKITOVIĆ
BORIS MILOSAVLJEVIĆ
zamenik direktora kancelarije Fonda
ČASLAV D. KOPRIVICA
Rođen 1970. u Nikšiću. Završio prirodno matematičku gimnaziju u Beogradu 1989. godine, a studije Filozofije na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1995. Potom bio stipendista Ministarstva nauke RS kao saradnik Instituta za filosofiju i društvenu teoriju u Beogradu 1996 – 2000. godine. Tokom 1995-1998. godine pohađao poslijediplomske studije na Odjeljenju za filosofiju Filosofskog fakulteta u Beogradu, a 1996-1997. stipendista Sasakavine fondacije. Od 1997. do1998 godine bio na studijskom boravku u organizaciji DAAD (Njemačka služba za akademsku razmjenu) na Filosofskom fakultetu Univerziteta u Tibingenu.
U 1999. godini magistrirao sa temom o Martinu Hajdegeru na Filosofskom fakultetu u Beogradu i kao pripadnik Vojske Jugoslavije učestvovao u odbrani SRJ od agresije. Od 2000. godine asistent, zatim docent (2004), i vanredni profesor (2009) za filosofiju i filosofiju kulture na Fakultetu političkih nauka u Beogradu. Tokom 2002-2005. godine član redakcije za filosofiju izdavačkog preduzeća BIGZ, a 2004-2006. član Izvršnog odbora Pokreta za zajedničku državu Srbije i Crne Gore u Beogradu.
Dobitnik Nagrade Radio Beograda za „Knjigu godine” za 2005. iz oblasti teorije književnosti, teorije kulture, estetike i filosofije za monografiju Ideje i načela. Istraživanje Platonove ontologije. Od 2006. godine urednik je za teorijska izdanja izdavačkog preduzeća Akademska knjiga iz Novog Sada.
Preveo i/ili uredio više knjiga i članaka sa njemačkog i engleskog jezika. Autor je dviju monografija i preko četrdeset studija, članaka i ogleda iz istorije filosofije, ontologije, hermeneutike, istorije ideja, međunarodnih odnosa i političke teorije.
Od 2008. godine je član Političkog savjeta Demokratske stranke Srbije i Upravnog odbora Fonda Slobodan Jovanović.
MILE SAVIĆ
Direktor kancelarije Fonda
Mile Savić je rođen 1957. godine u Čelopeku kod Zvornika. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Zvorniku. Diplomirao je, magistrirao i doktorirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu, grupa za filozofiju.
Radio je kao profesor filozofije i logike u srednjoj školi u Malom Zvornik. Od 1995. do 2003. godine radio je u Institutu za filozofiju i društvenu teoriju u Beogradu. Od 2003. godine radi kao redovni profesor Univerziteta u Beogradu na Učiteljskom fakultetu.
Bio je direktor Instituta za filozofiju i društvenu teoriju i glavni i odgovorni urednik časopisa Filozofija i društvo. Bio je predsednik Srpskog filozofskog društva i predsednik je Saveta Kruševačke filozofsko-književne škole. Član je Saveta Filozofske škole Felix Romuliana u Zaječaru. Član je žirija Drugog programa radio Beograda za knjigu godine iz oblasti estetike, teorije umetnosti i filozofije. Bio je državni sekretar u Mninistarstvu nauke.
Bavi se savremenom filozofijom i filozofijom politike.
Pored više desetina članaka, objavio je sledeće knjige: Bitak i razumevanje, (Hermeneutika i ontologija u delu Martina Hajdegera), Rad, Beograd, 1993; Izazov marginalnog, Filip Višnjić/IFDT, Beograd, 1996; Vanredno stanje, Filip Višnjić, Beograd, 1999; Filozofija (udžbenik iz filozofije za srednje škole i gimnazije), Beograd, prvo izdanje 2001. (koautor); Hrestomatija (iz filozofije za srednje škole i gimnazije), Beograd, 2002. (koautor); Politika filozofskog diskurasa (praktične implikacije ‘postmoderne filozofije’) Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 2003.
Za knjigu Politika filozofskog diskurasa dobio je 2004. godine nagradu Drugog programa za knjigu godine iz oblasti estetike, teorije umetnosti i filozofije.
MILOŠ JOVANOVIĆ
Miloš Jovanović je rođen 19. avgusta 1976. godine u Beogradu. Srednjoškolsko obrazovanje stekao je u V Beogradskoj gimnaziji. Diplomirao je 1999. godine na Pravnom fakultetu, a 2000. godine na Odseku političkih nauka Univerziteta Pariz I Panteon-Sorbona.
Magistarske studije iz međunarodnih odnosa je završio na istom univerzitetu 2001. godine. Zaposlen je u Institutu za međunarodnu politiku i privredu.
Autor je više stručnih i novinskih članaka.
ALEKSANDAR MITIĆ
Aleksandar Mitić je direktor projekta “Kosovski kompromis” (“Kosovo compromise”, www.kosovocompromise.com).
Bio je dopisnik agencije Frans Pres (AFP) iz Srbije (1999-2005), te dopisnik agencije Tanjug iz Brisela (2005-2009).
PETAR T, PETKOVIĆ
Rođen u Zaječaru 1980. Završio Pravoslavni bogoslovski fakultet Univerziteta u Beogradu i Diplomatsku akademiju Ministarstva spoljnih poslova Srbije.
Postdiplomac na Fakultetu političkih nauka u Beogradu, na katedri za Međunarodne studije.
Zaposlen u Institutu za međunarodnu politiku i privredu u Beogradu kao naučni istraživač.
PRIJAVITE SE NA MESEČNI BILTEN